ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
200
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) بخلد و دردى برسد خداوند درجهيى بر درجات او مىافزايد و گناهى از گناهانش را مىآمرزد . و روايت فضل بن دكين و مسلم بن ابراهيم اندك تفاوتى دارد . محمد بن عبد اللّه انصارى از اسرائيل بن يونس ، از اشعث بن ابو الشعثاء ، از ابو بردة ، از قول يكى از همسران رسول خدا كه او عايشهاش مىپنداشت نقل مىكرد كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) چون بيمار شد ، سخت درد و دلتنگى داشت . گويد ، گفتم : اى رسول خدا دلتنگى و بى تابى مىنمايى ، و حال آنكه اگر از ما زنها يكى چنان كند از او در عجب مىآيى ؟ فرمود : مگر نمىدانى كه درد بر مؤمن سختتر است تا كفارهء لغزشهاى او باشد . هاشم بن قاسم از ابو معاويه شيبان ، از اشعث بن سليم ، از ابو بردة نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) بيمار شد و درد سخت بود چندان كه آن حضرت را بىآرام كرد و تاب از او بگرفت و چون درد آرام شد يكى از همسرانش گفت : اى رسول خدا بىتابى فرمودى ، اگر از ما يكى چنين كند بيم آن دارد كه بر او خشم بگيرى . فرمود : مگر نمىدانى كه بيمارى و درد بر مؤمن سختتر مىشود تا بدان وسيله گناهانش ريخته شود . قبيصة بن عقبه از سفيان ، از اعمش ، از ابو وائل ، از مسروق ، از عايشه نقل مىكند كه مىگفته است * هيچ تنى را نديدم كه دردش از پيامبر ( ص ) سختتر باشد . ابو معاويه ضرير و يعلى بن عبيد از اعمش ، از ابراهيم تيمى ، از حارث بن سويد ، از عبد اللّه [ 1 ] نقل مىكنند كه مىگفته است * به حضور پيامبر ( ص ) رفتم و تب داشت . دست بر بدنش سوده گفتم : اى رسول خدا تب سختى داريد . فرمود : آرى تب من مانند تب دو مرد از شماست . گفتم : اجر و مزد شما نيز دو چندان است . فرمود : آرى ، و سوگند به كسى كه جانم به دست اوست هر مسلمانى كه از بيمارى رنج و آزار مىكشد خداوند در عوض گناهانش را فرو مىريزد و همچون درختى مىشود كه برگهايش مىريزد . ابو المغيرة نضر بن اسماعيل از اعمش ، از ابراهيم ، از علقمه نقل مىكند كه مىگفته است * عبد اللّه بن مسعود به حضور پيامبر ( ص ) رسيد و دست بر بدن ايشان نهاده گفت : اى رسول خدا تب شديدى دارى . فرمود : آرى تب من مانند تب دو مرد از شماست . گويد ، گفتم : از آن است كه شما را دو مزد و پاداش است . فرمود : آرى و هر مسلمان كه رنج و آزارى مىبيند خداوند در عوض گناهان او را مىبخشد و فرو مىريزاند همچنان كه اين
--> [ 1 ] . ظاهرا و به قرينهء روايت بعدى منظور عبد اللّه بن مسعود است . - م .